Üniversite sıralarında Ahmet Hamdi Tanpınar’ın öğrencisi olma ayrıcalığını yaşayan 84 yaşındaki şair ve emekli öğretmen Gündüz Berker, ders notları, mektuplar ve Tanpınar’ın kendisine imzalayarak verdiği şiir övgüleriyle hocasının mirasını günümüze taşıyor.
EDEBİYAT TUTKUSU GENÇ YAŞTA BAŞLADI
Aile ve Toplumsal Hizmetler Bakanlığı’na bağlı Prof. Dr. Fahrettin Kerim ve Nilüfer Gökay Huzurevi’nde ömrünü sürdüren Berker, 12 yaşında şiir yazmaya başladı ve yapıtları 13 yaşında gazete ve mecmualarda yayımlandı. Gençlik yıllarında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türkoloji Bölümü’nü kazanan Berker, burada Tanpınar ile tanıştı.
TANPINAR’IN DERSLERİ VE ÖVGÜLERİ ÖMÜR UZUNLUĞU SAKLANDI
Derslere girdiği birinci andan itibaren Tanpınar’ın öğrencilerle kurduğu sıcak bağ ve edebiyata kattığı derinlik, Berker’in zihninde iz bıraktı. Berker, hocasının derslerdeki açıklamalarını ve kendisine uzattığı küçük notları ihtimamla sakladı. Bilhassa genç yaşta yazdığı “Özlem” şiiri, Tanpınar’ın dikkatini çekti ve şair, kitabının birinci sayfasına övgü notu düştü.
TANPINAR’IN MİRASINI YURTDIŞINA TAŞIDI
Tanpınar’ın vefatından sonra Berker, hem Türkiye’de hem ABD’de katıldığı etkinliklerde hocasının yapıtlarını tanıttı. Amerika’da düzenlenen “Tanpınar Günleri” kapsamında yaptığı sunumlarla Tanpınar’ın edebiyat dünyasının farklı coğrafyalara taşınmasına katkı sağladı.
HATIRALAR MÜZE RAFLARINDA YAŞIYOR
Gülhane’deki Ahmet Hamdi Tanpınar Edebiyat Müze Kütüphanesi’nde Berker’in sakladığı anılar, ders notları, yazışmalar ve imzalı kitaplar özel kısımda sergileniyor. Berker, bu yapıtlarla hocasının mirasını geleceğe aktarmayı sürdürüyor.
Berker, hocasıyla anılarını şöyle paylaştı:
Türkoloji’de bir ışık, bir his eksikti. 1961’de Paris’ten Tanpınar’ın profesör olarak geleceğini duyunca çok sevindik. Onun gelişi, bir avize üzere koridorumuzu aydınlattı. Onu tanımak çok onur vericiydi.
Berker, “Özlem” ve “Arka Bahçe” şiirlerini Tanpınar’a okuduğunu, hocasının Osmanlıca yazdığı şiirle karşılık verdiğini anlattı. Bu şiirler, Tanpınar’ın vefatından sonra dahi yanlışsız biçimde tanımlandı ve Berker’in anıları ortasında korundu.
MÜZE BAĞIŞIYLA TANPINAR’IN YAPITLARI GELECEĞE TAŞINIYOR
Berker, hocasının ikram ettiği kitapları, ders notlarını ve yazışmalarını müzeye bağışladı. Tanpınar’ın kendisine gösterdiği hassasiyetin, kendi eğitim ve öğretmenlik hayatında ilham kaynağı olduğunu vurguladı.
1962’de Tanpınar’ın vefatı Berker ve arkadaşları için büyük ıstırap yarattı. Berker, “Şehzadebaşı’ndan naaşı kaldırılırken başında nöbet tuttuk. Onu tanımak, öğretmenlik hayatımda ufkumu geliştirdi” dedi.
